شمارهٔ ۳۱۵
قدسی مشهدیکنم به ناخن حسرت بدن من درویش
بدین وسیله مگر ناخنی زنم در خویش
ز ننگ شیخ و برهمن چرا نظربازان
به هم چو تیر نیایند راست در یک کیش
نیم ملول ز تقدیم مدعی چه عجب
ز صبح صادق اگر صبح کاذب افتد پیش
ازین چه سود کزین پیش فیض بخشی بود
چه بهره یابد از انعام رفتگان درویش