شمارهٔ ۳۸۰
قدسی مشهدیدل به تیغ غمزه آن شوخ قاتل بسته ام
صید قاتل دوستم بر تیغ ازان دل بسته ام
عمرها جان کنده ام تا این دل صدپاره را
برده بر فتراک او چون صید بسمل بسته ام
زحمت پا برنتابد خار این صحرا ازان
خویش را چون گرد بر دامان محمل بسته ام
شسته ام از جان شیرین دست اول بعد ازان
دل به زلف آن بت شیرین شمایل بسته ام
قدسی آن کج قبله ام کز زلف ترسازاده ای
عمرها بر گردن ایمان حمایل بسته ام