شمارهٔ ۴۴۵

تا چند از پی دل شیدا رود کسی

دنبال او نکوست که تنها رود کسی

مرهم طلب مباش چو داغی نسوختی

دست تهی چگونه به سودا رود کسی

کس بی طلب نرفته اگر دیر اگر حرم

خواری کشد نخوانده به هرجا رود کسی

گیرایی کمند تو می آردش به زیر

بر بام چرخ اگر چو مسیحا رود کسی

بگشا ز رخ نقاب که زاهد نگویم

از ره چرا به زلف چلیپا رود کسی

ای چشم ناشکیب دمی پاس گریه دار

تا کی ز بحر روی به صحرا رود کسی

شاید به راه کعبه ز شوق قدم زدن

چون خار اگر در آبله پا رود کسی