شمارهٔ ۴۵۳

چنان افتاده ام از کار بهر لاله رخساری

که غیر از دیدن رویش نمی آید ز من کاری

فضای سینه را چندان که می جویم نمی یابم

ز یاران به دل نزدیک غیر از ناوکش یاری

نگاهی داشت هر سو گرم ساقی دوش در مجلس

نمی دانم که آتش در که زد من سوختم باری

ز زلف یار نتوانم بریدن دل به آسانی

که بر وی عمرها شد بسته دارم دل به هر تاری

ز شیخ و برهمن ناید طریق عشق ورزیدن

یکی مشغول تسبیحی یکی در بند زناری