شمارهٔ ۲۴
قدسی مشهدیاجزای من چو لاله گر از هم جدا شود
هر جزو آن به داغ دگر مبتلا شود
گویا ز عندلیب گرفته ست خاطرش
کو باد صبحدم که دل غنچه وا شود
بیگانه وار بگذرم از مردمان چشم
با دیده ام خیال تو چون آشنا شود
اجزای من چو لاله گر از هم جدا شود
هر جزو آن به داغ دگر مبتلا شود
گویا ز عندلیب گرفته ست خاطرش
کو باد صبحدم که دل غنچه وا شود
بیگانه وار بگذرم از مردمان چشم
با دیده ام خیال تو چون آشنا شود