شمارهٔ ۸۶
حافظ شیرازیهنگام بهار است گل لاله و نسرین
از خاک در آیند و تو در خاک چرایی
چندان به سر خاک تو بنشینم و گریم
شاید که بهار آید و از خاک در آیی
هنگام بهار است گل لاله و نسرین
از خاک در آیند و تو در خاک چرایی
چندان به سر خاک تو بنشینم و گریم
شاید که بهار آید و از خاک در آیی