شمارهٔ ۱۰۹ - رباعی
حافظ شیرازیای آن که نهند مهر و ماه از تمکین
بر خاک جناب تو شب و روز جبین
با دست زبان و دل تنگم منشان
بر آتش انتظار و فارغ منشین
ای آن که نهند مهر و ماه از تمکین
بر خاک جناب تو شب و روز جبین
با دست زبان و دل تنگم منشان
بر آتش انتظار و فارغ منشین