رباعی شمارهٔ ۴
هاتف اصفهانیروی تو که رشک ماه ناکاسته است
باغی است که از هر گلی آراسته است
گر زان که خدا نیز وفایی بدهد
آنی که دل من از خدا خواسته است
روی تو که رشک ماه ناکاسته است
باغی است که از هر گلی آراسته است
گر زان که خدا نیز وفایی بدهد
آنی که دل من از خدا خواسته است