شمارهٔ ۳۱۰

دل هر قطره ای دریای اسرار تو می باشد

حباب بی سر و پا هم هوادار تو می باشد

کجا پروای آه دل خراش بلبلان داری

گل خونین جگر هم خاطر افگار تو می باشد

کجا مغروری حسن تو و سودای خام من

که یوسف هم متاع روز بازار تو می باشد

به این خواری کجا در خلوت آغوش ره یابم

که بوی گل پریشان گرد گلزار تو می باشد

خراب افتاده مردم در سواد خاک تا خواهی

بلای جان عالم چشم بیمار تو می باشد

دم شمشیر نازت یارب از ما رو نگرداند

حیات جان به آب تیغ خونخوار تو می باشد

حزین از ناله ات این رمز فهمیدم مپوش از من

وفا بیگانه یار دل آزار تو می باشد