شمارهٔ ۳۸۳

همت ما مدد پیر و جوان خواهد بود

خاک ما خاک مراد دو جهان خواهد بود

گرد عصیان اگر از چهره جان افشانی

آستین کرمت را چه زیان خواهد بود

عکس بیرون نرود ز آینه حیرت ما

دیده تا هست به رویت نگران خواهد بود

لب لعلت به دل تنگ چه خونها که نکرد

غنچه تا هست ز خونابه کشان خواهد بود

نشود یک نفس از ذکر تو خاموش حزین

همه دم نام خوشت ورد زبان خواهد بود