شمارهٔ ۴۳۵
حزین لاهیجیخدا در ماتم آسودگی شادم نگه دارد
ز قید هر دو عالم عشق آزادم نگه دارد
ز تاثیر محبت در قفس چشم اینقدر دارم
که از درد فراموشی صیادم نگه دارد
به اندک التفاتی زآن تغافل پیشه دلشادم
اگر می افکند از دیده در یادم نگه دارد
غبار آشوب تعمیر است دست رفته از کارم
جنون پیر خرابات است آبادم نگه دارد
حزین آن کودک شوریده حالم این دبستان را
که با زنجیر هم نتواند استادم نگه دارد