بخش ۱۶
حزین لاهیجیهستی از غیب خویش و از اطلاق
نگذارد چو آفتاب اشراق
متزلزل شود به سوی بعید
یفعل الله ما یشا و یرید
متنزل شود علی الترتیب
قضی الامر و النصیب یصیب
پایه اول اشرف و اعلی
دومین از سوم به علم کذا
تا به آن پایه ای که از خست
بنهایت رسد نزول سمت
پس از آن سیر در عروج کند
به شرف طی آن بروج کند
تا به جایی رسد کزان افضل
نبود حیث کان فی الاول
گر بفهمی مقاصد قرآن
ثم لا الله را برخوان
پست تر هر چه دورتر ز احد
نحن بالذل نعرف الابعد
اولین پایه در وجود و بقا
نبود حاجتش به غیر خدا
این مقام عقول و انوار است
بو اگر برده ای سخن زار است