بخش ۴۸ - در فکر کار خود بودن و ترک دنیای بی بقای بی وفا کردن

دلا دیگر بفکر کار خود باش

چو خود یاری نداری یار خود باش

تو سلطانی و تختت عرش والاست

بپستی جا مکن جای تو بالاست

برو جایی که ما را جا نباشد

چه جای ما که جا را جا نباشد

رفیقان اندکی بودند و رفتند

درین منزل نیاسودند و رفتند

تو هم برخیز و بنشین با رفیقان

منه پا در طریق بی طریقان

تو شهباز هوای لامکانی

زمین طی کن که مرغ آسمانی

زمین هیچست و دوران هیچ بر هیچ

برو نه چرخ گردون پیچ بر پیچ

بدورش قاف هم کوه بلاییست

بگرد خلق پیچان اژدهاییست

ز کلک صنع یارب این چه قافست

کزو چون قاف در دلها شکافست