بخش ۱ - باب المحبّة و ما یتعلّق بها

قوله تعالی یا ایها الذین آمنوا من یرتد منکم عن دینه فسوف یأتی الله بقوم یحبهم و یحبونه ۵۳/ المایده

ونیز گفت عز و جل ومن الناس من یتخذ من دون الله أندادا یحبونهم کحب الله ۱۶۵/البقره

و پیغمبر علیه السلام گفت که از جبرییل شنیدم که گفت که خداوند عز و جل گفت من أهان لی ولیا فقد بارزنی بالمحاربة و ما ترددت فی شیء کترددی فی قبض نفس عبدی المؤمن یکره الموت واکره مساءته ولابد له منه و ما تقرب إلی عبدی بشیء أحب إلی من أداء ما افترضت علیه ولایزال عبدی یتقرب إلی بالنوافل حتی احبه فاذا أحببته کنت له سمعا و بصرا و یدا و مؤیدا

و نیز گفت علیه السلام من أحب لقاء الله أحب الله لقاءه

و قوله علیه السلام إذا أحب الله العبد قال لجبرییل یا جبریل انی احب فلانا فأحبه فیحبه جبریل ثم یقول جبریل لأهل السماء إن الله قد أحب فانا فاحبوه فیحبه أهل السماء ثم یضع له القبول فی الأرض فیحبه أهل الأرض و فی البغض مثل ذلک

بدان که محبت خداوند تعالی مر بنده را و محبت بنده مر خداوند تعالی را درست است و کتاب و سنت بدین ناطق و امت بر این مجتمع و خداوند سبحانه و تعالی به صفتی است که دوستان ورا دوست دارند و وی دوستان خود را دوست دارد