بخش ۷ - کشفُ الحجاب السّادس فی الزّکوة

قوله تعالیو أقیموا الصلوة و اتوا الزکوة ۴۳/البقره

و مانند این آیات و اخبار بسیار است

و از احکام فرایض ایمان یکی زکات است بر آن کس که واجب شود و اعراض از آن روی نیست اما زکات بر اتمام نعمت واجب شود چون دویست درم که نعمتی تمام بود اندر تحت تصرف کسی باشد به حکم ملک بر وی پنج درم واجب شود و بیست دینار نعمتی بود تمام بعد از گذشتن سال بر آن نیم دینار واجب شود و پنج اشتر نعمتی تمام بود بر آن گوسفندی واجب شود و آن چه بدین ماند از اموال

اما جاه را نیز زکات بود چنان که مال را از آن چه آن نیز نعمتی تمام است کما قال رسول الله صلی الله علیه و سلم إن الله تعالی فرض علیکم زکوة جاهکم کما فرض علیکم زکوة مالکم و أیضا قوله علیه السلام إن لکل شیء زکوة و زکوة الدار بیت الضیافة

و حقیقت زکوة گزارد شکر نعمت بود هم از آن جنس نعمت و تندرستی نعمتی عظیم است و هر عضوی را زکاتی است و آن آن است که کل اعضای خود را مستغرق خدمت و مشغول عبادت دارد و به هیچ لهو و لعب نگراید تا حق زکات نعمت گزارده باشد پس نعمت باطن را نیز زکات باشد و حقیقت آن را احصا نتوان کرد از بسیاری که هست پس مر آن را نیز زکاتی باید اندر خور آن و آن عرفان نعمت بود ظاهری و باطنی و چون بنده بدانست که نعمت حق تعالی بر وی بی کران است شکر بیکرانه ای مر زکات نعمت بیکرانه را واجب بود