شمارهٔ ۲۴

الا ای کعبه دولت مرا خاک سر کویت

ندارد جان من قبله بجز محراب ابرویت

اگر در روی مهرویی بمهر دل نظر کردم

نکردم جز بدان وجهی که هست آیینه رویت

ز عشق روی گل بلبل نکردی ناله و غلغل

اگر اندر نهاد گل ندیدی نکهت رویت

دلم وقت گل و سنبل هوادار صبا زان شد

که تا یابد از او هر دم گذر بر چین ابرویت

صبا دکان عطاری گشادن کی توانستی

که او را نیستی هر دم گذر بر سنبل مویت

بصورت گه گه ار رویی بسوی غیرت آوردم

ز غیرت رخ متاب از من که دارم روی دل سویت

ز مژگان زن حسین خویش را از گوشه تیری

که می دانم نخواهد بد کمان او به بازویت