شمارهٔ ۱۳۸

گر من سر از نشیمن دنیا برآورم

گرد از قمار طارم اعلی برآورم

آتش زنم بخرمن ماه چهارده

گر یکنفس ز سوز سویدا برآورم

در آب چشم خود چو شوم غرقه فنا

سر از میان آتش موسی برآورم

از قاف قرب سربدر آرم بکبریا

روزی دو سر چو عزلت عنقا برآورم

گلگون شوق را چو بجولان درافکنم

گرد از نهاد گنبد مینا برآورم

سر نفخت فیه ز آدم چو بشنوم

هر دم دم از حقایق اسما برآورم

از شوق عشق بال و پر روح ساخته

جان را باوج عرش معلا برآورم

بیگانه با هویت حق آشنا شود

یکدم ز سر هو چو هویدا برآورم

موسی صفت بنور تجلی فنا شوم

وآنگه بهر نفس ید و بیضا برآورم