شمارهٔ ۲۵۱

ای سروناز رونق بستان ما تویی

ای نور دیده شمع شبستان ما تویی

از بار غم چه غم چو تویی دستگیر ما

وز درد دل چه باک چو درمان ما تویی

ما را بر آنچه حکم کنی اعتراض نیست

ما بنده ایم و حاکم و سلطان ما تویی

فرمان ما برند سلاطین روزگار

گر گوییم که بنده فرمان ما تویی

گفتم بطره تو شبی کز تطاولت

دیوانه ایم و سلسله جنبان ما تویی

احوال ما بدوست بگو مو بمو از آنک

واقف ز حال زار پریشان ما تویی

ای یوسف مسیح دم از پیش ما مرو

کارام روح و روح دل و جان ما تویی

کنج دل حسین نشد جای هیچکس

مانند گنج در دل ویران ما تویی