بخش ۲۶۸ - بایرن
اقبال لاهوریمثال لاله و گل شعله از زمین روید
اگر به خاک گلستان تراود از جامش
نبود درخور طبعش هوای سرد فرنگ
تپید پیک محبت ز سوز پیغامش
خیال او چه پریخانه یی بنا کرد است
شباب غش کند از جلوه لب بامش
گذاشت طایر معنی نشیمن خود را
که سازگار تر افتاد حلقه دامش