شمارهٔ ۲۲ - شکوه از مرگ پدر و مدح قائم مقام

زان همه امیدها که بودم در دل

نیست کنون غیر ناامیدی حاصل

گفتم هرگز فرامشم ننماید

آن کو هرگز فرامشش نکند دل

بود گمانم که چون امیر ز تبریز

رفت به بخت سعید و دولت مقبل

چامه چو بفرستمش به نامه ای از من

یاد کند آن امیر نیک خصایل

لیک دو سه بار زی امیر نمودم

چند قصاید گسیل و چند رسایل

تا حال از درگه امیر نگشته است

بهر مباهات من جوابی واصل

صدر اجل زنده باد و باد هم او را

ز آهن و پولاد مر عروق و مفاصل

مرد همی صدر شاعران پدر من

یک دو سه مه پیش از این به ناخوشی سل

افسرد آن بوستان فضل و معانی

پژمرد آن گلستان فهم و فضایل