شمارهٔ ۲۸ - مدح ناصرالّدین شاه

مباش ایمن ز کید چرخ ریمن

که از کیدش نشاید بود ایمن

نماید خانۀ امید تاریک

که سازد هر دو چشم آز روشن

سؤال دادخواهی گر کنی کر

جواب دادخواهی باشد الکن

نه او را دوستی باشد محقق

نه او را دشمنی باشد مبرهن

یکی را بی جهت گاهی بود دوست

یکی را بی سبب گاهی است دشمن

کند مسجود خواری را چنوبت

عزیزی ساجد او را چون برهمن

به دانایان بود رنج مجسم

به نادانان بود گنج معین

یکی را کشت دارد تازه و تر

یکی را برزند آتش به خرمن