شمارهٔ ۳ - کار و بار

ندانم از چه به هرجا که لفظ کار آید

ردیف آن را فی الفور لفظ بار کنند

برای آنکه چو کاری به دستشان افتاد

بر آن سرند که تا بار خویش بار کنند

پیاده های سپاهی به شهر ما هر یک

به یک کرشمه همی کار صد سوار کنند

برای بردن اسب و درشکۀ مردم

بیا ببین که چه جفت و کلک سوار کنند

به جای آن که نشینند و حرف شعر زنند

چه خوش بود که نشینند و فکر کار کنند

در آن محیط که باقی ست نام خواجه و شیخ

چگونه اهل ادب بر من افتخار کنند

سخن سرایی در دولت ذکا الملک

همه به ایرج بیکاره واگذار کنند