شمارهٔ ۲۷۵

چه موجب است که با ما بجز جفا نکنی

چه دیده ای که نگاهی به سوی ما نکنی

به زیر سایه زلف تو آمدم زنهار

که همچو ذره سراسیمه ام رها نکنی