بخش ۳۸ - حکایت پرویز با آن ماهیگیر که چون ماهی درم ریزش کرد و به نصیحت تلخ شیرین که آن درم ریزی مضاعف شد

یکی روز پرویز و شیرین به هم

نشسته چو خورشید و پروین به هم

ز ناگه به رسم هواخواهیی

برآورد دریایی ماهیی

نه ماهی که زیبا طلسمی ز سیم

نموداری از صنع دانا حکیم

تر و تازه چون ساعد نیکوان

ربوده دل از دست پیر و جوان

چو روز جزا ممسک بی کرم

همه پشت و پهلوی او پر درم

خوش آمد بسی طبع پرویز را

بیفشاند دست گهر ریز را

که تا خازنش راه احسان سپرد

هزاران درم در کنارش شمرد

چو شیرین بدید آن کرم گستری

بدو گفت کای قبله سروری