بخش ۱۹ - صفت مجلس خسرو و آگاه شدن مهین بانو از حال شیرین

غنیمت دان دلا روز جوانی

کزان خوشتر نباشد زندگانی

هلالت چون فزونی جست و شد بدر

غنیمت دان مه بدر و شب قدر

بهار زندگی روز جوانیست

جوانی خود بهار زندگانیست

چو مطرب تیز کرد از نغمه آهنگ

جوانا بشنو این از گفته چنگ

که عاقل او بود کو تا تواند

جوانی را به پیری نگدراند

به فر و دولت و خوبی شه نو

جوان بخت جهان یعنی که خسرو

نشسته بود با خاصان درگاه

که پیش آمد مهین با نوش ناگاه

بپرسیدش که چونی با کرمها

کشیدن نیز چندین زحمت ما

دگر تشریفهای خاص دادش

بر آن داغی که بد مرهم نهادش