بخش ۲۲ - رفتن خسرو به مداین و نشستن به پادشاهی

چو خسرو را شد این معلوم در روز

سوی شهر مداین راند فیروز

نیاسود و به رفتن تیز بشتافت

به دارالملک خود شاهنشهی یافت

بزرگان مداین بهر خسرو

زدند از نقره و زر سکه نو

ره و رسم عدالت کرد بنیاد

بشارتها به هر جانب فرستاد

چنان در عدل شد شاه جوان بخت

که گفتندش که نوشروانست بر تخت

به احکامش همه شهر مداین

شده خرم که المقدور کاین

ز شاهی گرچه او با زیب و فر بود

ولی با عشق میلش بیشتربود

چرا کان دم که شیرین برد هوشش

رسید از عالم غیب این به گوشش

که در صورت شه ار صاحب کلاه است

به معنی دان که عاشق پادشاه است

پس آنگه خسرو از ملکت طرازی

به می خوردن نشست و عشقبازی

چو در گردش درآمد جام زرین