شمارهٔ ۲۲۲ - ایضا له

در جستن رضای تو عمری بقدر وسع

بردم بکار هر چه توانستم از حیل

مقدور آدمی دل و تن باشد و زبان

کردم برای خدمت تو هر سه مبتدل

تن خدمت تو کرد و زبان مدحت تو گفت

دل در خلوص معتقدی داشت بی خلل

چون بعد از این همه ز تو اینست حاصلم

معلوم شد مرا که جز اینست بر عمل