شمارهٔ ۲۵۰ - ایضا له
کمالالدین اسماعیلزبزرگوارا من ترک مدح گفتن تو
اگر کنم نه ز تقصیر از اضطرار کنم
عطای شعر چو از تو جفا و جور بود
ضرورتست که خاموشی اختیار کنم
زبزرگوارا من ترک مدح گفتن تو
اگر کنم نه ز تقصیر از اضطرار کنم
عطای شعر چو از تو جفا و جور بود
ضرورتست که خاموشی اختیار کنم