شمارهٔ ۴۷ - کیمیای مهر

ای کرده کاینات صفات تو را سپاس

وی بر سپاس شخص تو تقدیس بی قیاس

ای آنکه از تو صورت و معنی ظهور یافت

غیر از تو مخترع نبود کس بر این اساس

آیینه خدای نما جز تو ننگرد

بیند کس ار به چشم خدا بین و حق شناس

از مهر و ذره هر دو خدا را توان شناخت

چون گشتی آشکار به عالم ز هر لباس

درک مقام جسم تو ای جان نمی کنند

خلق دو کون جمع نمایند اگر حواس

طاعات منکر تو نیفتد قبول حق

گر صد هزار سال به گردن کند پلاس

بس کیمیای مهر تو مس را نمود زر

خور آرزو کند که کند جرم خود نحاس

شد آسمان کفیل به ارزاق خلق از آنک

بگرفته زیر ابر عطایت همیشه کاس

در کشتی نجات نه بنشست نوح اگر