بهار
کسایی مروزیزاغ بیابان گزید خود به بیابان سزید
باد به گل بر بزید گل به گل اندر غژید
یاسمن لعل پوش سوسن گوهرفروش
بر زنخ پیلگوش نقطه زد و بشکلید
دی به دریغ اندرون ماه به میغ اندرون
رنگ به تیغ اندرون شاخ زد و آرمید
سرکش بربست رود باربدی زد سرود
وز می سوری درود سوی بنفشه رسید