غزل شمارهٔ ۲۵۵

خوش خوش از عشق تو جانی می کنم

وز گهر در دیده کانی می کنم

بر سر عقل آستینی می زنم

از در صبر آستانی می کنم

هر که از غیر تو لافی می زند

از سر غیرت جهانی می کنم

تا دلم کردی نشان تیر هجر

صد خدنگ از هر نشانی می کنم

تا سنان انداز شد مژگان تو

هر دم از سینه سنانی می کنم

مار ضحاک است زلفت کز غمش

قصر شادی هر زمانی می کنم

در تن خویش از برای قوت او

مغزی از هر استخوانی می کنم

بر نگین جان خاقانی مقیم

مهر مهر مهربانی می کنم