رباعی ۸۲
خیام نیشابوریدر پای اجل چو من سرافکنده شوم
وز بیخ امید عمر برکنده شوم
زینهار گلم به جز صراحی نکنید
باشد که ز بوی می دمی زنده شوم
در پای اجل چو من سرافکنده شوم
وز بیخ امید عمر برکنده شوم
زینهار گلم به جز صراحی نکنید
باشد که ز بوی می دمی زنده شوم