رباعی ۱۲۵
خیام نیشابوریدر دایره سپهر ناپیدا غور
می نوش به خوشدلی که دور است به جور
نوبت چو به دور تو رسد آه مکن
جامی ست که جمله را چشانند به دور
در دایره سپهر ناپیدا غور
می نوش به خوشدلی که دور است به جور
نوبت چو به دور تو رسد آه مکن
جامی ست که جمله را چشانند به دور