دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]

رباعی ۱۰۸

از منزل کفر تا به دین یک نفس است وز عالم شک تا به یقین یک نفس است این یک نفس عزیز را خوش می دار کز حاصل عمر ما همین یک نفس است

رباعی ۱۰۹

شادی بطلب که حاصل عمر دمی است هر ذره ز خاک کیقبادی و جمی است احوال جهان و اصل این عمر که هست خوابی و خیالی و فریبی و دمی است

رباعی ۱۱۰

تا زهره و مه در آسمان گشته پدید بهتر ز می ناب کسی هیچ ندید من در عجبم ز می فروشان کایشان زین به که فروشند چه خواهند خرید

رباعی ۱۱۱

مهتاب به نور دامن شب بشکافت می نوش دمی خوشتر از این نتوان یافت خوش باش و بیندیش که مهتاب بسی اندر سر گور یک به یک خواهد تافت

رباعی ۱۱۲