شمارهٔ ۱۳۶

درد من گویید با یاران که درمان یافت نیست

پار درمان است درمان چیست چون آن یافت نیست

دل سکندروار خواهد تشنه لب جان برفشاند

از دهانش چون نشان آب حیوان یافت نیست

بر جراحت های پیکان خسته آن غمزه را

نوش دارو جز در آن لب های خندان یافت نیست

کس نمی یابم که رحمی بر غریبان آورد

گوییا در شهر خوبان یک مسلمان یافت نیست

در چمن ها گر نمی یابند چون رویت گلی

عندلیبی نیز چون من در گلستان یافت نیست

پیش بالایت حدیثی راست گوییم و روان

اینچنین سرو روان در هیچ بستان یافت نیست

گفته ای بی خاک پایم چند می گریی کمال

چون نگریم چون علاج چشم گریان یافت نیست