شمارهٔ ۳۰۸

از پرده هرکه رویت یک روز دیده باشد

کس در نظر نیارد گر نور دیده باشد

صورت نگار داند کز ماه چربد آن رخ

با صورت تو مه را گر بر کشیده باشد

از حالت زلیخا آن بو برد که چون گل

پیراهن صبوری صد جا دریده باشد

دزدیده حسن یوسف دیدند و کف بریدند

زین شیوه دست دزدان دایم بریده باشد

دارد مه نو اینک خون ها به گرد ناخن

انگشت حیرت از تو شاید گزیده باشد

از قطره های اشک است از چشم عندلیبان

هر شبنمی که بر گل یک یک چکیده باشد

آه کمال دانم شب ها شنیده باشی

کیوان شنید صد ره مه هم شنیده باشد