شمارهٔ ۳۱۰

از سر هوای وصل تو بیرون نمی رود

سودای لیلی از دل مجنون نمی رود

چشمم نظر به غیر جمالت نمی کند

باد نو از طبیعت موزون نمی رود

تا دورم از کنار تو یک لحظه نگذرد

کاندر میان دیده و دل خون نمی رود

آن صورتی که با تو مرا دست داده بود

تا بسته است نقش در دل و بیرون نمی رود

آری مگر علاج به قانون نمی رود

تا بسته است نقش در دل و بیرون نمی رود

گفتی نمی رود به دلت آرزوی من

ای آرزوی دیده و دل چون نمی رود

دل خوش کن ای کمال و شکایت مکن ز دوست

گر بر مراد رای تو گردون نمی رود