شمارهٔ ۳۷۹

چشم شوخت دل عاشق به هوس می گیرد

همچو صیاد که بلبل به نفس می گیرد

دل از آن غمزه ننالد که حرامی همه وقت

راه بر قافله از بانگ جرس می گیرد

روی تو از طرف ماست به جنگ سر زلف

چه عجب آتش اگر جانب خس می گیرد

پرتو روی تو تنها نه مرا خرمن سوخت

آتش عشق بتان در همه کس می گیرد

نیست در دور لبت نقل و شکر کاسد و بس

جام می هم به لب امروز مگس می گیرد

صبحدم می زدم آهی ز تو روشن تر از این

چه کنم درد دلم راه نفس می گیرد

پیش معشوق کش این جان که برند از تو کمال

گر به مطرب ندهی جام عسس می گیرد