شمارهٔ ۴۶۰

عاشقان خط تو را مشک ختا می گویند

گر خط آن است که داری نه خطا می گویند

طاق ابروی تو را گوشه نشینان جهان

قبله ی دعوت و محراب دعا می گویند

بی دلان زخم تو را مرهم جان می شمرند

خستگان درد تو را عین دوا می گویند

اهل مسجد که در احیا چو مسیحند امروز

پیش لعلت همه از علم شما می گویند

سال ها رفت که بر بوی وفا منتظران

قصه ی عهد تو با باد صبا می گویند

خط سبز و لب میگون تو را زنده دلان

به لطافت خضر و آب بقا می گویند

تا به وصف تو گشودیم زبان پیش کمال

قدسیان بر فلک از گفته ی ما می گویند