شمارهٔ ۴۹۵

گل را به دور روی تو کس بو نمی کند

بلبل به بوستان سخن او نمی کند

تا دیده باز یافت خیال قدت در آب

دل جست وجوی سرو لب جو نمی کند

شیرین لبی که دید دهان چو قند تو

وصف دهان خود سر یک مو نمی کند

با عاشقان رقیب دل نازک تو را

بد می کند همیشه و نیکو نمی کند

انکار زردی رخ ما رسم یار نیست

این کار جز رقیب سیه رو نمی کند

کار طلب ز پیش به سر باختن برند

سالک چرا قبای خود از گو نمی کند

دایم حدیث روی نکو می کند کمال

اندیشه از حکایت بدگو نمی کند