شمارهٔ ۱۰۳۲

ز من مپرس که از عاشقان زار که ای

از او بپرس که معشوق و غمگسار که ای

دلا به زلف پریشان یار بار بگوی

که بی قرار تو ام من تو بی قرار که ای

شکسته حالی و افتادگی چه می بینی

نگاه کن که شب و روز در کنار که ای

ز پیش چشم گذر می کنی سراندازان

بدین شمایل خوش سرو جویبار که ای

ربود دل خط و زلفت به نقشه های غریب

غریب نقش و نگارا بگو نگار که ای

چه سود کوشش من نیست از تو چون کششی

همه جهان به تو یارند تا تو یار که ای

کمال اگر نگزینی ترنج غبغب یار

نپرسمت به خدا کز خیار زار که ای