بخش ۴ - فی نعت سرور کائنات صلی الله علیه و آله و سلم

دل از عشق محمد ریش دارم

رقابت با خدای خویش دارم

حقیقت ناز دارد بر مجازم

به معشوق خدای عشقبازم

درین میدان نیامد همچو من مرد

به عشقم عاشقی ها می توان کرد

رسول اندر حقیقت جز خدا نیست

بدین پیغام جبریل آشنا نیست

چو خورشید نخستین شد گل اندود

محمد نام کردش بخت محمود

محمد نیست جز آیینه ای بیش

تو در وی می نمایی جلوه خویش

بدان جلوه به جان خاطر نهادی

به داد حسن خود انصاف دادی

نیاز خودکنی در بی نیازی

به خود نازی اگر بر خویش نازی

ببین آیینه و بر خویش می ناز

جهان قربان ازین هم بیش می ناز

ز عشق خود شدی شرمنده خویش

که خود را نام کردی بنده خو یش

و گر نه کی پسندد عقل مخلوق