بخش ۴۵ - برآمدن سیتا برای گل چیدن و دیدن او آهوی زرین را و فرستادن رام را برای شکار آهوی زرین

به گل چیدن برآمد ناگهان حور

خرامان شد به گلشن سروی از نور

به پابوسش فتاده سبزه در پای

گل از دستش به جنت یافته جای

فتادن هر کجا می خواست پایش

نسیم از شاخ گل می روفت جایش

خرامان در چمن از بس صفایی

کف پایش به رنگ گل حنا یی

دماندی جابه جا آن سرو چالاک

ز نقش پای خود نیلوفر از خاک

بهاران مست گشت از بوی آن گل

چو گل شد بستۀ آن موی کاکل

چمن شد با بهار تازه همدوش

بهار کهنه را کرده فراموش

به پا انداز پیش رنگ پایش

بهاران رنگ و بو کرده فدایش