بخش ۹۷ - جنگ کردن کنب کرن با هنومان و خوردن چندین هزار میمونان را و جنگ کردن میمونان با کنب کرن

چو عزم رزم گشته در دلش جزم

به رزم آمد چو مستان شاد در بزم

ز جوش خون دلش رشک قرابه

مسلح پا نهاده بر ارابه

حصاری بود ارابه به هزار اسب

کشیدندی به صد محنت سوار اس ب

چو پیل بر شکسته آهنین بند

قیامت در سپاه رام افکند

به جنگ آن نهنگ تشنۀ خون

برون نامد کس از گردان میمون

برو زد شاه میمونان قوی چنگ

به قصد اژدها آمد هوا جنگ

برو بارید دیو آسمان تن

ز شمشیر برو طوفان آهن

مگر بود اژدها آن کوه بنیاد

که دندانش همی خایید پولاد

به ناخنها و دندانهای چون تیر

نکرده شاه میمون هیچ تقصیر