شمارهٔ ۱۲مسعود سعد سلمانرباعیاتدر حبس مرنج با چنین آهن هاصالح بی تو چگونه باشم تنهاگه خون گریم به مرگ تو دامن هاگه پاره کنم ز درد پیراهن ها
