شمارهٔ ۲۱۶مسعود سعد سلمانرباعیاتمن ادهمم از خون دل ابرش گردمپس طرفه نمانم که منقش گردمدر آتش از آب دیدگان خوش گردممن انگشتم بدم که آتش گردم
