۳ - النوبة الثالثة
رشیدالدین میبدیقوله تعالی ثم أورثنا الکتاب خداوند عالم کردگار مهربان نوازنده بندگان جل جلاله و تقدست أسماؤه و تعالت صفاته امت احمد را اندرین آیت تشریف داد بهفت کرامت تشریفی تمام و تکریمی بزرگ و نواختی بی نهایت و از فرزندان آدم هیچکس این هفت کرامت بهم نیافت مگر این امت از آن هفت سه چیز در صدر آیت است اول أورثنا دیگر اصطفینا سدیگر عبادنا أورثنا وارثان خواند اصطفینا برگزیدگان خواند عبادنا بندگان خواند میراث بران ما برگزیدگان ما بندگان پذیرفتگان ما چون وارثان خواند بحقیقت میراث وانستاند چون برگزیدگان خواند در علم وی غلط نیست رد نکند چون پذیرفتگان خواند با عیب بنیفکند أورثنا میراث دادیم نور هدی دولت دین عز علم آیین معرفت بهای ایمان برکت سنت میوه حکمت این همه کرا دادیم الذین اصطفینا ایشان را که برگزیدیم چون میگزیدیم عیب می دیدیم رهی را به بی نیازی خود چنانک بود برگزیدیم ای محمد آن روز که ما امت ترا گزیدیم فریشتگان دراز عمر پر طاعت میدیدیم آن روز که در نحل ضعیف عسل نهادیم بازان با قوت میدیدیم آن روز که آن کرمک ضعیف را ابریشم دادیم ماران با هیبت میدیدیم آن روز که آهوی دشتی را مشک دادیم شیران با صولت میدیدیم آن روز که گاو بحری را عنبر دادیم پیلان با عظمت میدیدیم آن روز که در صدف مروارید نهادیم نهنگان با سطوت میدیدیم آن روز که آواز خوش بعندلیب دادیم طاووسان با زینت میدیدیم آن روز که امت محمد را مدح و ثنا گفتیم و رقم اصطفاییت کشیدیم فرشتگان دراز عمر و مقربان پر طاعت را بر درگه خدمت میدیدیم
