۱ - النوبة الاولى
بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان الحمد لله ستایش نیکو الله را فاطر السماوات و الأرض کردگار هفت آسمان و هفت زمین و نو سازنده آن جاعل الملایکة رسلا آفریدگار که ف
۹ شعر از رشیدالدین میبدی
بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان الحمد لله ستایش نیکو الله را فاطر السماوات و الأرض کردگار هفت آسمان و هفت زمین و نو سازنده آن جاعل الملایکة رسلا آفریدگار که ف
بسم الله الرحمن الرحیم بسم الله کلمة من آمن بها امن زوال النعمی و حظی بنعیم الدنیا و العقبی من آمن بها سعد سعادة لا یشقی و وجد ملکا لا یبلی و بقی فی العز و العلی قال النبی ص من رفع
این سوره سورة الملایکة خوانند از بهر آن که صفت خلقت فریشتگان جز درین سوره نیست در همه قرآن و در مکیات شمرند که نزول همه بمکه بوده سه هزار و صد و سی حرف است و صد و نود و هفت کلمه و
قوله تعالی و ما یستوی البحران دو دریا بهم نه یکسان هذا عذب فرات این یکی خوش سخت خوش سایغ شرابه گوارنده آب او و هذا ملح أجاج و این دیگر شور تلخ زبان گز و من کل تأکلون و از هر یکی می
قوله و ما یستوی البحران هذا عذب فرات سایغ شرابه و هذا ملح أجاج الایة فیه اشارة الی حالتی الاقبال علی الله و الاعراض عن الله فالمقبل علی الله مشتغل بطاعته مشتعل فی معرفته و المعرض ع
قوله تعالی و ما یستوی البحران هذا عذب فرات الفرات اشد الماء عذوبة سایغ ای هنی ء شهی سهل المرور فی الحلق شرابه ای ماؤه و هذا ملح أجاج الاجاج اشد الماء ملوحة و من کل تأکلون ای من کل
قوله تعالی ثم أورثنا الکتاب پس میراث دادیم نامه الذین اصطفینا من عبادنا اینان که برگزیدیم از رهیکان خویش فمنهم ظالم لنفسه ازیشان هست که ستمکار نفس خویش است و منهم مقتصد و هست ازیشا
قوله تعالی ثم أورثنا الکتاب خداوند عالم کردگار مهربان نوازنده بندگان جل جلاله و تقدست أسماؤه و تعالت صفاته امت احمد را اندرین آیت تشریف داد بهفت کرامت تشریفی تمام و تکریمی بزرگ و ن
قوله تعالی ثم أورثنا الکتاب ثم تعقیب علی قوله لما بین یدیه آنست که پس وفات پیغامبران و پس امتان گذشته ما میراث دادیم امت احمد را علم فقه دین و احکام کتاب باز مانده از اخبار و فقهای