شمارهٔ ۷۲ - در مرثیه گوید

باز طوفان اجل نابود ساخت

گوهری از قلزم ز خار علم

باز دست مرگ بی هنگام کند

میوه ای بایسته از اشجار علم

آن که در طفلی ز استعداد ذات

بود پیدا در رخش آثار علم

وانکه در مهد از جبینش می نمود

جوهر خالص گران مقدار علم

سعد اصغر آن که سعد اکبرش

می ستود از پرتو انوار علم

بود آن گلدسته چون از نازکی

زیب گلزار طراوت بار علم

رفت و گفت از بهر تاریخش خرد

آه از آن گل دسته بازار علم