غزل شمارهٔ ۳۱۸
جلال الدین محمد مولویعلونا سماء الود من غیر سلم
و هل یهتدی نحو السماء النوایب
ایعلرا ظلام الکون نور و دادنا
و قد جاوز الکونین هذا عجایب
فان فارق الایام بین جسومنا
فوالله ان القلب ما هو غایب
فقلبی خفیف الظعن نحو احبتی
و ان ثقلت عن ظعنهن الترایب
علیکم سلامی من صمیم سریرتی
فانی کقلبی او سلامی لایب
و کیف یتوب القلب عن ذنب ودکم
فقلبی مدا عما خلاکم لنایب
حواب لمن قد قال عابد بعله
اری البعل قد بالت علیه الثعالب
جواب نصیرالدین لیث فضایل
اری الود قد بالت علیه الارانب